Fizjoterapia uroginekologiczna wychodzi na przeciw Pacjentom z problemami w obrębie miednicy mniejszej.

Najważniejszą kwestią jest jasne określenie z jaką formą inkontynencji mamy do czynienia. Umożliwia to przeprowadzenie właściwej, indywidualnie dostosowanej do potrzeb pacjenta terapii. Całość postępowania fizjoterapeutycznego polega przede wszystkim na holistycznym podejściu, uwzględniając ciało człowieka jako nierozerwalną całość. Dlatego też fizjoterapia w tej dziedzinie wykorzystuje zabiegi z zakresu fizykoterapii (np. elektrostymulację), biofeeback, poza tym terapię manualną, ćwiczenia mm. dna miednicy, kondycjonowanie pęcherza, zmianę nawyków dnia codziennego.

Rola dna miednicy w organizmie człowieka jest wielopłaszczyznowa, dlatego też fizjoterapia w tym zakresie powinna uwzględniać jej funkcje, a są nimi:

  • podparcie dla organów znajdujących się w miednicy,
  • utrzymywanie cewkowo/odbytniczego ciśnienia zamknięcia podczas czynności dnia codziennego,
  • podpieranie odbytu, 
  • utrzymywanie kąta odbytowo-odbytniczego,
  • rozluźnienie podczas procesu mikcji, defekacji i porodu,
  • funkcja seksualna,
  • stabilizacja tułowia, kości guzicznej, kości krzyżowej,
  • najaktywniejsza grupa mięśniowa w tracie wykonywania codziennych czynności życiowych.

 

Szerokim zastosowaniem i dużą skutecznością w zachowawczym  leczeniu nietrzymania moczu z zakresu fizykoterapii cieszy się elektrostymulacja oraz elektrostymulacja funkcjonalna (FES), której celem jest regeneracja nerwów oraz poprawa ośrodkowej kontroli nad czynnością mięśni lub narządów. Zabiegi te należy wykonywać regularnie w celu osiągnięcia jak najlepszych rezultatów. Do zabiegu wykorzystywane są elektrody dopochwowe i elektrody powierzchowne oraz trening mięśni w postaci biofeeback’u, jako terapia wysiłkowego nietrzymania moczu, pęcherza nadreaktywnego, mieszanej formy nietrzymania moczu oraz bólu w obrębie miednicy i po zabiegach operacyjnych.
Terapia wysiłkowego nietrzymania moczu opiera się na nauce prawidłowego oddychania (uruchomieniu przepony miednicy, przepony klatki piersiowej, górnego otworu klp), skoordynowaniu oddechu z ruchem
i pracą mięśni. Skupia się na umiejętności świadomego zamykania dna miednicy (w różnych okolicznościach dna codziennego -np. kaszel, kichanie), poprawie siły i wytrzymałości mięśniowej. To również praca nad postawą
i nawykami pacjenta.

Terapia pęcherza nadreaktywnego (OAB) to poza elektrostymulacją, terapia dna miednicy ze szczególnym uwzględnieniem fazy relaksacji, terapie behawioralne, polegające na nauczeniu się kontrolowania i modyfikowania odruchów związanych z kontynencją, nauka odraczania, kontrola przyjmowania określonej ilości płynów w ciągu dnia oraz biofeedback, ćwiczenia mięśni dna miednicy, poprawa postawy ciała.

Terapia pacjentów po zabiegach operacyjnych w obrębie miednicy – należy zwrócić uwagę na to, iż dużo skuteczniejsza okazuje się być terapia fizjoterapeutyczna u pacjentów z planowanymi zabiegami operacyjnymi, u których  zastosowano fizjoterapię przedoperacyjną. Po operacjach w miejscu cięcia powstaje blizna (tkanka powstała wtórnie w miejscu wcześniejszego przerwania ciągłości skóry), może ona powodować wiele restrykcji zarówno bezpośrednio na samej bliźnie jak również w sąsiadujących ją tkankach. Terapia obejmuje ćwiczenia mięśni dna miednicy; terapię mięśniowo-powięziową, poprawę postawy ciała, naukę zachowań dnia codziennego, mające na celu redukcję ciśnienia jamy brzusznej, terapia przeciwbólowa, przeciwobrzękowa.

Terapia obniżenia narządów miednicy mniejszej ma na celu poprawę funkcji rozworu moczowo-płciowego, poprawę siły i umiejętności kontrolowania mięśni dna miednicy, terapię stawów-krzyżowo biodrowych, naukę relaksacji, odciążenie struktur więzadłowych, poddawanych dużym obciążeniom wynikającym z tytułu obniżenia narządów.
    
Wykorzystanie EMG w fizjoterapii uroginekologicznej.

Elektromiografia mięśni dna miednicy (EMG) jest bardzo pomocnym narzędziem w terapii pacjentów z nietrzymaniem moczu. Decydująca dla trzymania moczu jest czynność mięśni i ich unerwienie – i tu EMG, jako jedyne badanie służy ocenie funkcji tych struktur. Dzięki wykorzystaniu możliwości jakie stwarza EMG
w codziennej pracy, możemy obiektywnie i łatwo ocenić:

  • koordynację nerwowo-mięśniową,
  • zdolność pacjenta do utrzymania skurczu mięśni,
  • szybkość reakcji na polecenie skurczu i relaksacji,
  • zdolność do relaksacji po wysiłku.

W terapii prowadzonej przez fizjoterapeutę jesteśmy w stanie ocenić, czy pacjent potrafi świadomie napiąć mięśnie dna miednicy w sposób izolowany, czyli bez jednoczesnego włączania do pracy mięśni kończyn dolnych, pośladków czy brzucha. Metoda ta polega na czynnym zaangażowaniu pacjenta podczas wykonywania zabiegu, co pozwala osiągnąć lepsze efekty terapii.

<script>
  (function(i,s,o,g,r,a,m){i[‘GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
  (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
  m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
  })(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

  ga(‘create’, ‘UA-99738737-1’, ‘auto’);
  ga(‘send’, ‘pageview’);

</script>

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *